Friday, August 30, 2013

diBEARsity in Malate


And that's TONIGHT!!!!

See ya!

Thursday, August 29, 2013

Just Finished a 5km Run

And I'm now on my way home... walking.  Ang dilim! Baka ako ma-rape!

#excited


Chareng!

Sunday, August 25, 2013

Belat


Bleh!

Belat daw.

Monday, August 19, 2013

Dahil Hindi Ako Makatulog This Very Monument

Oo... monument...


Naglaro ng instagram pics sa telepono. At kailangan nang ibenta sarili ko para magka love life na. 

Chareng.

Nakakatuwa.  Bigla kong natandaan yung EB last week.  Kasi wholesome ang peg in person at kagalang-galang (he's a lawyer)  pero sa online profile may... Ahem... Pics na may SOMETHING na nagpakiliti sa aking natutulog na malisya. Tinanong ko kung bakit meron siyang ganung litrato. Sabi niya para daw bumenta.  Sa akin kasi naman, ibang impression ang ibinibigay mo sa ibang tao kung katawan mo ang binabandera mo sa mga dating apps.   Alam mo na ibig ko sabihin doon. Pero sa kabilang dako (dako?? Ha?? Saan? SAAN????), 2 buwan nang nilalangaw profiles ko  sa mga apps na yan.  Code red na itey!!  Siguro dapat subukan kong mag mukhang bold star sa Grindr at Hornet.  Baka may pumansin sa akin.  


Thursday, August 15, 2013

Nakita na si Napoles!


At nasa Bacolod siya!

Eng


Ang katangahan ko today is tatlong oras akong naniwalang 2pm pa lang. 

Wednesday, August 14, 2013

Paalam, Junkyardkid


Ang tagal nating magkakilala online dahil sa blogs natin noon.  Sayang, hindi ako nagkaroon ng pagkakataon na makilala kita in person.  Kung nasaan ka man ngayon, maging masaya ka  at hindi na nahihirapan pa.  Mami-miss ko ang creativity mo.  Godspeed Claren.  Bye for now Junkyardkid.  :-)

Wrist Brace


So this is me now.  With a wrist brace. I'm right handed but my right wrist is really weak, it gets painful after I play tennis.  Then it got worse.  Dati iniisip ko it's the way I grip the racket.  Advice ng kaibigan ko "kunwari pototoy ng Arabo yan, ganun pag hawak mo."

Sagot ko, "hahawakan ko ng 2 fingers para mas sensual."

Charing.

Pero yeah I guess minsan I twist my wrist (uy tongue twister yan ah)  when I lose my concentration lalo na kapag nagpapanic na ako. 

Me: "ay bolaaaa!"

Coach: "hit da ball!"

Me: "afraaaaaaaid!"

But aside from that alam ko mahina talaga wrist ko.  Sa gym, I have a problem with exercises that involves gripping bars.  Another friend said I probably have tendonitis.

Tendonitis na lang para bongga. Sakit ng mayaman. Echos. 

At heto na nga, after my last tennis game last week pa, kumirot na wrist ko.  I looked online and the common remedy that Ive read as regards to my problem is the use of a wrist brace, even while playing tennis.  

And this is what I was able to buy na pang right hand and fits my size. 

I cancelled tennis today because I was too busy. I dunno if I can play on Sunday dahil baka may magyaya sa aking makipag-date. FEELING lang.

Monday, August 12, 2013

Bar Hop


Gusto kong sabihin sa sarili ko na ok ako.  OK meaning hindi ako galit; hindi ako namomoblema kahit kanino... or at least hindi sa madaming tao.  Yung hindi ako malungkot.  Yung maging... OK.  Ganun.  Pero sa totoo, parang wala ako maramdaman na saya o lungkot ngayon.  Ang labo ‘no?  Dapat masaya ako dahil nagkausap ulit kaming tatlo kanina ni JC at T sa WeChat, just like old times.  That’s one good thing about today. 

I’d like to keep my friends.   The good people. 

Lumagpas na ang kalahati ng taon.  There were a lot of good memories.  But just a few weeks ago, I saw these as good memories turned bad.  But I’ve absorbed all the stuff that has happened and told myself to be mature about these mistakes and heart aches.  Tinanong nga ako ni Ken kung pupunta ako ng Boracay  kasama ang barkada sa November 1.  Sabi ko ayoko.  Too many bad memories.  Ang sagot naman niya, “then make new ones.”  Kabog ang sagot.  Parang nakuha sa Candy Magazine lang.  Candy Magazine talaga??

Siya na ang pangalawang tao na nagsabi sa akin niyan.  Hindi naman masama ang advice.  Kaya I guess it’s the best advice that a friend has given me.  No I’m not going to Boracay in November.  I already promised my friend from Canada that I’m going with him in January.  I’m now moving forward, trying to be more positive (as I have always been naman) and creating new memories with friends, old and new.  Kaya I always look forward to weekends. 

In a somewhat related story, last weekend was something.  Saturday night I met up with V, who’s visiting for the weekend from SG, and the rest of the South Boys at Rue Bourbon at The Fort.  First time to be there. Shet, puro lasingerong junjun at nene.  Naka dalawang gigantic mug ako ng Caramel beer.  Sarap.  Bongga.  Beer pare.  Nakaka-straight.  Chos.  Tapos lumipat kami sa Distillery and saw a friend from Path.  Mmmmm.  Sarap i-hug.    I was on my way to Opus to meet my other friends when one of them called to tell me that they’re moving to Obar because Opus was dead boring.  So U-turn naman ako sa Magallanes.  Sinusundan ko lang ang dikta ng Waze dahil mahina ako sa directions.  Sa Obar, ako ang nauna pero I saw some friends na nakakuha ng table so doon ako tumambay.  Magastos ako kapag lasing kaya napabili ako ng isang bote ng Jack.  Natuwa ang mga bakla, of course.  Tapos nakatanggap naman ako ng tawag from the South Boys na nasa Bed sila lumipat.  Na-excite ako.  Nakalimutan ko nga magpaalam sa mga kaibigan ko, eh.   So fly  ako to Greenfield District.  Sa totoo lang hindi ko matandaan kung paano ako naka pag-drive at nakapag park.  Anyway, nakarating naman ako.  Nasa second floor sila at naabutan kong nagpo-pole dancing.  Pole dancing??  Yes, pole dancing.  Lasing na ang mga becky.  Ang mga straight acting bumakla na.  Then I saw 2 more Path friends.  It was a fun weekend and proud of myself na nakayanan ko pa ring mag drive, although it’s something I shouldn’t be doing. 

This weekend, I plan to have a chill night lang with a few friends.  Wag na muna alcohol.  I’m still treating my gerd problem.  
The moral of the story is, kapag lasing, gumamit lang ng Waze app para maka-uwi.  LOL.

Cheers for the rest of the year.  

Sunday, August 11, 2013

Remember


Inaamin ko, this made me smile this morning.  At least he still thinks about me.  I sincerely hope things will get better between me and him soon.  My heart may have been broken. Pero kahit na paano, kaibigan ko pa rin naman siya. 

Friday, August 9, 2013

Siomai


Hindi ko made-deny.  Nang na mention ni JC na "ok naman" si T ngayon, for a second there medyo na shatter ang emotions ko.  But I immediately had a good grip of myself and reminded myself na rin na... "Hoy bakla... Naka semi move on ka na.  May ibang mahal na yun.  Accept lang. Go!"

No, hindi ko inaasahang bumalik pa sa akin si T 'no.  Di naman ganun ang level ng pagka ilusyunada ko.  Hanggang 50-man bukake lang. Chot! Ang sumagi lang sa isip ko... within that moment... Is kung tuluyan na niya akong nakalimutan.

Minahal ko yun. At mahal ko pa rin hanggang ngayon pero nandiyan lang yung pagmamahal ko sa kanto ng puso ko.  Maari pa ring ibigay sa iba na mas magpapahalaga. Kung kakayanin ko rin siyang pagpahalagahan.

Awaaaaard.

Kahit na inaambisyon ko na ngayon na maging bato, iniisip ko din paminsan-minsan na sana may tao din na maabutan ko ng siomai at sabihan na "hay wana siomai lab por yu... Hopia lab me too."

Thursday, August 8, 2013

World, Torrent. Torrent, World


This is my cat, Torrent. Yep, i named her after the freeloaders' favorite software.  Why? Wala lang.  Baket ba?  Walang basagan ng trip. She's a year and 2 months old. I don't know her exact birth date. Tinancha ko lang when I got her last year. She's not exactly loveable.  Bruha yan sa totoo lang. Di pa kasundo nanay ko.     She's small for her breed (Himalayan).  Kasama ko yan sa kwarto matulog. Dalawa ang pwesto niyan. Isa sa side table ko at isa yung upuan sa writing desk ko.  Di yan tumatabi sa akin matulog.  Bruha nga kasi.  Independent ang peg.  Mabait lang yan sa akin kapag gutom.  

May boypren yan sa labas ng bahay na isang stray cat.  Pero di pa sila nagtotortahan dahil bawal siya lumabas ng bahay.  Prinsesa levels.  Kaya minsan, kapag kating-kati na siya, sumasayaw yan sa sahig at nag-iingay. 

"Pakawalan mo ako! Now na! Gusto ko ng dyug.... Dyug dyug dyug dyug," baka sinasabi niya.

Kahit na madali naman mag-alaga ng pusa kaysa sa aso, may kahirapan din kasi indoor cat siya. So scoop-scoopity-scoop galore ng poop at wee-wee sa litter box kapag may time.  

I had a cat before, si Mimi Sue. At lalake siya!  And when I lost him (na-tsugi siya), sobra akong nalungkot and na-miss ko nang sobra.  Kapag naiisip ko yun, minsan nagsisisi ako na nag-alaga nanaman ako ng additional na pet.  Kahit na bruha tong pusa ko, love ko na rin yan. And when it's her time to go, siguradong malukungkot nanaman ako niyan. 

Wala.  Yun lang kwento ko. Baboo!

Wednesday, August 7, 2013

B.R.


I was never interested in any of Manny Pacquiao's fights. Kapag pogi lang ang kalaban... Which is often. 

Brandon Rios... Hotness... Cuteness... Rawr!

Sunday, August 4, 2013

First time sa Greenfield

Tinitignan ko mga litrato sa phone ko kung may mga kuha from last night. Wala.  So much for memories.  And yeah, back to zero nanaman ako sa goal kong 12-weeks no alcohol.  Pero nagdecide na akong KEBER with that goal.  Kung magkakasakit ako, eh di magpagaling. Minsan lang naman ako uminom, hindi naman araw-araw. Masarap nga naman ang bawal, right? LOL.


First time kong mapadpad sa Greenfield kagabi.  I was with some friends.  We first went to Uno Lounge for some after dinner drinks.  It's a nice place really. It has a lot of potential. But I don't think it's being promoted very well.  Maganda yung place, people should try hanging out there.  It's the kind of place i'd like to go to where I can have  conversations with friends over a meal or pulutan and drinks.  

When the clock striked 12, pumunta naman kami sa Bed.  I saw some familiar faces from the old days (shucks... Umo-old days na ako ngayon). Hugged some of my crushes at sabi ni JC natupad ang pinapangarap kong dilaan ang abs ng isa sa kanila pero di ko matandaan ngayon kasi lasing ako. LOL. 

Tumoma, nandila, nagtawanan, nagyakapan, kumain, nadulas.  That sums up my Saturday night na inabot ng sunrise.  

At hindi ko nanaman matandaan kung paano ako nakapag maneho pauwi.  

Friday, August 2, 2013

Blogger App


Sinisipag na ako mag post ng blog entries. Salamat sa Blogger App, I can now post through my phone.

Bandying Bandying


So anong gagawin ko today na isang Sabado na ubod ng ganda. Matulog. Humilata. Mag "me time" chuva. Mag basketball sa banyo. 

Chot.

Katy the Musical was awesome.  Kung maka "awesome" naman ako para akong straight. But really, I'm so glad I got to finally watch it.  And if Himala the Musical restages  (i hope soon), I'm watching it again. Napanood ko siya 3 months ago and it was really good. Something that I can recommend to my friends. 

Tonight, fly ako to Greenfield District. Di pa ako nakakapunta doon. Doon daw nag crash landing ang bagong Bed Bar pero parang di ko feel puntahan. Uno Lounge gusto puntahan ng mga friendships. Nagpa reserve na daw ng table kaya point of no return of the jedi na itey. Bahala na. Gusto ko lang uminom.  Gusto ko lang makalimot ng mga problema kahit sandali lang.  Oo, ginagaya ko ang peg ni Eric sa My Husband's Lover. 

"Should we stay... Or should we say good bye... Walk away... Or give it one more try..."  Nag apparition bigla si Ate Kuh sa utak ko.

Magtatanghali na at di pa ako bumabangon at naliligo. This is the weekend... Teh!




Posted Blogger app

Not Wasted



My extra ticket won't go to waste after all.  My friend B decided to watch Katy the Musical with me later at the Meralco Theater.  I'm picking him up at 5ish, assuming there will be traffic on our way there since it is already a weekend for most people.  

Na-miss ko ito noong na restage ito last month yata or 2 months ago. Noong first time ito nasa entablado, bata pa ako. Grade school. Ganyang levelzzz.  Napanood yun ni Mudra 2,000 years ago  (pero sinasabi ko sa kanya yan kanina, di daw niya maalala sa sobrang tagal na).  Buhay pa si Katy dela Cruz that time.  At ang idolo kong bata na si Tenten Muñoz. At straight acting pa si Bernardo (x2).

Anyway, kagabi may na download ako na wall paper para sa iPhone ko. Ang message na nakalagay "Everyday may not be good, but there is something good in everyday."  I made it as my wall paper (na hindi naman magkasya kung naka lock ang screen kaya siguro papalitan ko na lang later on) to remind myself  na to always  cheer up.  Depress-depressan kasi ang lola niyo lately, and it's not just because of the stupid decision I made 2 weeks ago.  Nagluluksa pa ang puso kong sunaksakan ng samurai. Echos.   Kaya gusto ko i-remind yan sa sarili ko so I wont be gloomy all the time.  Sabi nga, always cheer up. Basta may nagsabi. Keber.

So for today, the good thing will be watching this musical tonight. I heard it's great.  

Thursday, August 1, 2013

Mistake


I deserve this guilt. It's my fault anyway, after all. Di na dapat ako nagsasalita habang lasing. Kung anu-ano ang napapangako ko, ako din naman ang papako. Fail ka Felipe, fail.  Hindi ako masamang tao pero shit lang. Malaki ang atraso ko.

Gusto ko pa rin mag date. Pero parang natatakot din ako.  Maling-mali talaga ang malasing ako.

Siguro kaya ko pa din mag mahal.  Pero hindi tulad ng minahal ko si...

Yun lang naman.